Close

27 januari 2014

Als je anderen jouw weg laat bepalen, kom je zelf niet waar je heen wilt

Je past je heel vaak aan je omgeving aan. Omdat het makkelijker lijkt, om de lieve vrede te bewaren of omdat je van mening bent dat anderen het vast beter weten kun je je laten leiden door wat anderen willen. Zolang jij je in een veilige zone begeeft door te doen wat er van je gevraagd wordt en zolang je anderen niet tot last bent, heb je het idee dat alles goed gaat. Jij tevreden, zij tevreden. Is dat alleen ook werkelijk zo?

Als ik het leven vergelijk met een uitgestippelde route over de bergtoppen of een snelweg met ontelbare afslagen, dan merk ik dat er best wat mensen voor de eerste optie kiezen. Een duidelijk zichtbaar pad met handige bordjes en een hek op de plekken waar het gevaarlijk is, is zo op zijn tijd zeker ook fijn. Het voorbereidende werk van anderen geeft je een veilig gevoel, verdwalen is niet mogelijk en je weet waar je aan toe bent.

Wat maakt jou gelukkig?
Maar, het is wel eenzaam daar bovenop de berg. Ver weg van andere mensen en misschien ook wel ver weg van je eigen gevoelens en wensen. Daarnaast kunnen alle voorzorgsmaatregelen ook voor beperkingen zorgen. Beperkingen in je vrijheid, in het maken van je eigen keuzes. En zo kan het ook in je dagelijkse leven gaan. Als jij continue aanpast aan wat de omgeving van je vraagt of een veilige middenweg kiest om de lieve vrede te bewaren, waar ben je dan zelf? Doe je dan de dingen die je gelukkig maken, of zijn het eigenlijk anderen die voor je bepalen wat jou geluk is.

Durf om je heen te kijken
Doordat je misschien onzeker bent of dat je bijvoorbeeld graag voor anderen klaar staat, lijkt het de beste optie om voor een veilig pad in het midden te kiezen. Alleen doe je jezelf er zoveel mee te kort! Ga dus eens die snelweg op om te kijken wat je daar tegen komt…

Probeer het gewoon
Hoe je dat doet? Probeer deze week eens één ding te doen dat je graag (anders) zou willen doen. Begin gerust met iets kleins waarvan je bijna zeker weet dat het je zal lukken. Dit geeft je vast inspiratie om een volgende stap te nemen. Denk aan het dagelijks een kwartiertje voor jezelf hebben om een boek te lezen, een keertje ‘nee’ zeggen tegen een enquêteur of bijvoorbeeld na het sporten wel even blijven hangen voor een drankje.

Je mag verdwalen of een keer een verkeerde afslag nemen. Zo nu en dan buiten de paden wandelen helpt je om beter inzichtelijk te krijgen wat je wel en wat je niet wilt. Je kunt zo als het ware je eigen kaart maken; waar liggen mijn grenzen, wat vind ik acceptabel en wat niet. Enne, je stort echt niet zomaar in een ravijn; je kunt meer dan je denkt!

Toch lastig om te starten? Ik ondersteun je graag om je eigen assertieve pad uit te zetten! Mail gerust naar info@zoontraining.nl en ik help je graag verder…